Dit lampje gaat nooit meer aan

Stel je voor jij was mijn eerste verkering en de energie was wederzijds en nu nog steeds heerst het gevoel dat we iets aan elkaar te danken hebben. We zijn nu een stuk ouder en wijzer, andere levens maar toch hebben we het er nog wel eens samen over. Samen een herinnering op halen op deze manier, het voelt als het aan klikken van een lampje in een donker gedeelte van het verleden. Ik geniet er van, ik ben trots op wie ik ben en ik ben de personen dankbaar die daar aan hebben bijgedragen, daarnaast vind ik het terugblikken op fases waaruit ik kan afleiden hoe mijn individu tot stand is gekomen intrigerend, des te meer als ik in staat ben terug te kijken door de ogen van iemand anders, jou ogen in dit geval. Weet je nog dat we elkaar telefoneerde terwijl ik op het balkon stond en jij naar me lachte vanuit je raam een straat verderop? Het gaat me niet zo zeer om de romantiek dat weet je zelf ook we zijn immers samen opgegroeid en jij was voor een lange tijd mijn beste vriend, de persoon waar je het eerst geheimen mee deelt en de persoon op wie je voor het eerst echt verliefd wordt voordat je de grote mensen wereld in word gelanceerd. Ik ervaar het dan ook als een soort rust dat jij precies weet wat ik bedoel. Je bent nu een volwassen vrouw met een volwassen man, de ware, samen trouwen en een kindje krijgen ligt in het verschiet. Omdat ik weet waar jij vandaan komt ben ik misschien wel de meest trotse buitenstaander die er is als die momenten aanbreken maar daarnaast ben ik er ook een beetje bang voor. Goed bang. Het is dat beklemmende gevoel dat jij vertrekt met onze herinnering in een voor jou nieuw tijdperk als het eerste kindje eenmaal is geboren. Het wordt officieel bijgeschreven in het bevolkingsregister en tegelijkertijd teken je voor het ‘vroeger’ dat het ‘later’ was toen we nog jong waren, het ‘vroeger’ waar ik nog met één lijn mee ben verbonden gezien mijn ‘later’ nog moet komen. Zo gaat dat dan vrees ik, langzaam wordt mijn verleden donkerder en vertrekken meer mensen met herinneringen die ook van mij zijn, ik kan het niet stoppen, de lampjes worden uitgeschakeld en ze gaan gewoon nooit meer aan. Vertel jij me nu maar eens hoe ik van die angst af kom.