Het Klopt

Ik kijk je recht aan, je kijkt weer zoals je dat altijd doet, zo van: “ja, wat doe ik dan?”. Ik kan mijn blik niet houden en met het ongeloof dat in jou blik toch echt de waarheid schuil gaat kijk ik weg. Ik heb mijn ogen dicht geknepen en probeer te zien wat niet te zien is, ik draai mijn hoofd naar de lucht en laat mijn hoofd zakken naar de grond, nog steeds met mijn ogen dicht terwijl je mij hoort gniffelen. Jij schrijft het in je blik en ik lees het er van af. We lachen er nu samen om want we weten dat het klopt.