Leven In Het Verleden


Zijn beste vrienden leefde slechts voort in zijn dagboek. Zij een prinses, hij een prins en in de supermarkt slechts een “hallo!”. Een kopie van zijn verleden, dat was zijn toekomst. Hij probeerde elke nieuwe dag te overleven om zich de dag van gisteren te kunnen herinneren. De tikkende klokken vormde zijn nachtmerrie waaruit hij ontsnapte als hij droomde dat de tijd stil stond, de toekomst was voor hem immers als een stofzuiger, je word er ingezogen terwijl je onschuldig honing uit een wit brandnetelbloemetje staat te kauwen en je komt eruit in pak met een auto van de zaak. Het was zijn grootste nachtmerrie en uiteindelijk haalde de tijd hem dan ook in en raakte hij verslonden in een paradox van zijn eigen fictie en non-fictie.